امروز

امروز    چه    زیبا   و  دل آرا  شده بودی             گمگشته ی ما بودی و پیدا شده بودی

شمشاد  جوان  بودی  و نیلوفر   شاداب             شور  و شرر و شوق و تمنا شده بودی

زان لحن دل انگیز و در آن جامه ی گلگون            هم آفت  و هم  راحت  دلها شده بودی

با آن نگه گرم و  بدان چشم سیه مست             میخانهء صد چون من شیدا شده بودی

خیام, مرا خواندی و غافل که خود از لطف            شعر  و  غزل  حافظ  و  ملا شده بودی

همواره  رخت  داشت  تماشا  ولی امروز            یک سرو و دو صد باغ تماشا شده بودی

گفتم که نگه دارم از  آن چشم سیه , دل           غافل  که  تو صد  قافله یغما شده بودی

پا  تا   به   سرت  در پی  دزدیدن  دل بود           هر  چند  سراپا   همه حاشا شده بودی

دیوانه  کن   و  مست کن و  رهزن و  عیار           وانگاه   نصیحت گر    دلها    شده  بودی

بس   آنچه   نوشتم   ز  تو , یا   باز بگویم           شعر  و گل و هنگامه و غوغا شده بودی

منظور   نه    گر   بردن  دل بود  ز  رندان؟           ای ماه   چرا   این   همه زیبا شده بودی

چون  شعر "عماد" از غم تنهایی و حرمان          جانسوز  و   دل  افروز  و فریبا شده بودی

 

                                                                                       ( عماد خراسانی )