ای دل کوچکم از عشق بزرگت خرسند

چشمه را کار کشیده ست به دریا ، یک چند

دوست تر دارمت از هرکه و از هرچه ، بیا

تا که جز تو همه از خاطره ی من بروند

زیر سقفی که تو باشی و خدا باشد و عشق

آرزویی دگرم نیست به مولا سوگند...

گل